شنبه، آذر ۲۴، ۱۳۸۶

خوبی تنهاست...؛

یاران کمی دارد...؛

و بر این، تا ابد، هر سال، وقت معین، باید گریست...؛

از میان همه‌ی تقابل‌های خیر و شر، این یکی انتخاب شده که نمادین باشد...

این غم را گفته‌اند که جاودانه باشد، تا آدمیزاد یادش بماند که خوبی تنهاست...!

هیچ نظری موجود نیست: